نیروهای تازه نفس اعزامی به افغانستان چه وظیفه را بعهده دارند.؟

پایگاه انترنتی “خانه شفاف”طی مقاله ای به قلم “ژاکوپ جی.هومبرگر” تحلیلگرآمریکائی می نویسد:

“اوبامابااعزام سی  وچهارهزار نیروی تازه نفس به کشور جنگ زده افغانستان حقانیت کسانی را که ازابتداباتجاوز به آن کشور مخالفت می کردند به اثبات رسانید.”اوسپس می افزاید”اصراربرواکنش نظامی درپی حادثه 11سپتامبر منجر به فجایعی شده است که به نظرمی رسدپایانی ندارد ” نویسنده مقاله آنگاه اضافه می کند:”اشغال افغانستان اینک واردهشمین سال خود شده .هشت سال است بمباران .تیراندازی.کشتار .دستگیری  های خودسرانه وزندان های مخفی درفضای اشغالگری وجودداشته ودارند.براستی این همه افغانی که که طی هشت سال گذشته کشته  شده اندازجمله کسانی که بارها وبارها دراثربمباران مراسم عروسی جان باخته اندچه نقشی در وقایع 11سپتامبرداشته اند؟”او همچنین می نویسد”هشت سال است صرف بودجه آمریکا برای تهیه اسلحه ومهمات وسایر هزینه های نظامی ادامه داشته ودارد که کوهی از بدهی هارا بوجودآورده است که ممکن است بزودی منجر به سقوط ارزش واحدپولی آمریکا شود.” دربخش دیگری از این مقاله آمده است” رفتار سربازان تازه نفسی که به افغانستان فرستاده شده اند چیزی جز کشتن وضرب وشتم نخواهدبود واین درحالی است که برروی این اعمال عناوینی نظیر آزادسازی افغانستان

.دفاع از قانون.توسعه دموکراسی.وجنگ علیه تروریسم گذاشته می شود طبیعی است که نتیجه چنین رفتارهائی جز برانگیختن خشم بستگان ودوستان قربانیان جنگ برعلیه آمریکا چیزدیگری نمی توا ند باشد.” نویستده آنگاه می افزاید”تلاشی که به بهانه دستگیری اسامه بن لادن آغا ز شده بود اینک به جنگ شهری وکوچه به کوچه منتهی شده است حقیقت اینست که نیروی های  تازه نفس برای پیداکردن اسامه بن لادن به افغانستان فرستاده نشده اند بلکه می روند د تادولت دست نشانده آمریکارا که سرشار از فسادبوده حفظ کنند. آمریکائی ها همه افغانی هائی را که به مبارزه برعلیه اشغالگری برخاسته  اند عناصر نامطلوب معرفی می کنند درحالی که بسیاری از افغان ها تنها به مقاومت در برابر نیروهائی پرداخته اندکه کشورشان را بی دلیل اشغال کرده اندبراین اساس حساب مردم افغانستان از حساب طالبان جداست .بجای کشتن چنین مردمی و به عزا کشیدن مراسم جشن عروسی آنان  یک راه حل بهتر وانسانی تر وجوددارد وآن خروج از سرزمین افغان هاست.”

یک حقیقت اقتصادی:

ژاکوپ جی هومبرگر دربخش دیگری ازتحلیل خود می نویسد”درراس تمامی زیان های اشغال افغانستان وعراق برای ایالات متحده آمریکا یک حقیقت اقتصادی قراردارد. وآن اینکه هرچقدرزمان اشغال افغانستان وعراق طولانی تر شود ورشستگی اقتصادملی آمریکا زودتر روی خواهدداد.براساس برآورد کارشناسان اقتصاد افزایش نیرو درافغانستان بالغ بر سی میلیارددلار هزینه دارد که شاید به دو یا سه برابرنیز برسد. براستی اینهمه پول از کجا می آید؟پاسخ اینست که پس از رویداد11سپتامبر دولت آمریکا همواره بیش از مالیاتی که از مردم دریافت می کند هزینه کرده است . تا فشار زیادی برمالیات دهندگان واردنشود بنا براین دولت مجبور بوده است که مابه التفاوت راازطریق  دریافت وام تامین کند.قسمت زیادی از این استفراض از چین بوده که درحال حاضردر جایگاه  بزرگترین طلبکار ایالات متحده آمریکاقراردارد.”

گفتنی است که دولتمردان آمریکابزعم خود برای کسب موفقیت چاره ای جز اینکه روند  شکست خورده هشت سال گذشته را ادامه دهند ندارند اینجاست که باید به آنان تفهیم شود که آمریکا نباید از خطراتی نظیر تروریسم یا حمله خارجی هراسی داشته باشد بلکه بزرگترین نگرانی مردم این کشور از عمل کرد دولتمردانی است که این کشوررا باادامه سیاست های نسنجیده به پرتگاه ورشکستگی  می کشانند.      حسن کیوده بیستم نوامبر